JAN BAI, BAINA ZER?

 Pasaden astean, irratia entzuten ari nintzenean harrituta geratu nintzen. Berrien saioan ziotenez, Eusko Jaurlaritzak ikerketa bat egin du, eta ikerketa honen arabera gure seme-alaben artean kolesterol tasa, obesitatea, eta osasuna orokorrean, inoiz baino okerragoa da. Egia esanda, sukaldaritzarekin lotuta dauden gauza guztiak asko aldatu dira. Horretaz, euskaldunok ondo eta luze hitz egin dezakegu; betidanik, izugarrizko garrantzia eman baitiogu janariari.Esate baterako, amaren janaria gogora datorkit. Berak, goiz osoan ematen zuen janaria prestatzen, bere amak egiten zuen bezala. Nik , aldiz, ez daukat denborarik ezta lasai jateko ere. Beste bizimodu bat, eta berarekin, beste arazo berriak sortzen dira. Egoera berri honek ekartzen dizkigun arazoak azpimarratzeko nahian, esango nuke kezkagarriena dela zein eragin daukan gure osasunean jaten dugunak. Adibidez, frogatuta dago elikagai batzuk erabiltzea primerakoa dela minbizia sendatzeko, eta beste batzuk, aldiz, justu kontrakoa, hau da, primeran daudela minbizi mota batzuk sortzeko.Hori dela eta, medikuek esaten dute elikadura osasungarria eraman dezagun beharrezkoa dela barazkiak, frutak, lekariak eta halakoak jatea; “dieta mediterranea” delakoa. Horregatik, gure bizimodua, eta batez ere, gure  jateko modu berria ; zaila izan arren, aldatu beharko genituzke.Dena den, aldaketa hau ez da erraza izango . Gure ohitura berriak gogor bihurtu dira gure bizitzan eta.Alde batetik, familia osoak etxetik kanpo jaten dugu. Umeek eskolako jantokian jaten dute eta gurasoak, lana – eta, edozein jatetxetan bazkaltzen dugu. Beste aldetik, lehen aipatu dudana “dieta mediterranea” izugarrizko garestia da. Edonork jakin dezake, fruta denda batera joaten zarenean, poltsikoa hutsik geratzen zaizula.  Berriz, janari azkarra oso merkea da; dirudienez, jakia zenbat eta txarragoa izan, orduan eta merkeagoa da. Hala dirudi, behintzat, iragarkiak ikusten ditugunean, burger batean euro baten truke gauza pilo bat jan ahal dugu. Osasungarria ez da izango, baina merkea bai; eta gaur bizi garen egoeran, askotan, diruan eta ez osasunean pentsatzen dugu.  Edozein modutan ere, iragarkiaz aparte, diruaz aparte eta erosotasunaz aparte; argi eta garbi izan behar dugu gure osasuna zaindu behar dugula eta zaintzeko zer jaten dugun kontuan hartu behar dugu. Hots, zer jaten dugun zainduz, osasuna zainduko dugu. On egin!

Hizkuntzak ikastea

Igandero, edozein egunkaritan agertzen diren lan eskaintzak irakurtzen baditugu, hizkuntzak ikastea beharrezkoa dela konturatzen gara.

Orain dela urte batzuk, inglesa besterik ez zen beharrezkoa lan on bat aurkitzeko. Gaur egun, aldiz, mundu globalizatu honetan merkatua gero eta zabalagoa denez, ingelesa ez da nahikoa. Orain alemaniera, frantsesera eta, batez ere, txinera. Heldu berria, baina azken bolada honetan merkataritzaren eraginagatik hizkuntzarik eskatuena.

Horrela, hizkuntzak ikastera behartuta gaudela ematen du. Baina ez dugu beste obligazio bat izango balitz bezala hartu behar, bestela txarto hasiko ginateke. Argi eta garbi eduki behar dugu zein den gure helburua eta, azken finean, gure onerako izango dela; bidea luzeagoa eta guk hasieran pentsatzen genuen baino zailagoa izango baita.

Izan ere, diru gehiegi ordaindu behar dugu hizkuntza akademietan. Antza denez, batzuentzat hizkuntzak ikastea eta dirua irabaztea elkarrekin joaten dira. Ez hori bakarrik, baizik eta denok ezagutzen dugun bezala, kasu batzuetan dirua desagertu da. Hizkuntza ikasleak kalean geratu dira dirurik gabe eta ikasi duten bakarra ,askotan hizkuntzak ikastea non egiten duzun arabera, ez dela batere fidegarria.

Horretaz gain, diruaz aparte, kontuan hartu behar dugu eman behar dugun denbora luzea izango dela. Puntu honek gaztea zarenean agian ez dauka garrantzi handirik, baina urteak-eta beste ardura batzuk dauzkazunean ( esate baterako, lana edo/eta familia), zeure buruari beste gauza bat egitea proposatzen diozunean, oso ondo pentsatu behar duzu, gauzarik errezena oso konplikatu bihurtzen baita; nik esango nuke ia-ia, ezinezko.

Horregatik, nire ustez hobe da gaztea zarenean hizkuntzak ikastea. Egia esanda, denok bai eskolan, bai institutuan egiten dugu; baina, dirudienez, han ikasten dugunak ez dauka mailarik hizkuntza dakizula bermatzeko. Horri buruz, arduradunei zer dagoen txarto edo ikasketa ereduetan zer aldatu behar den galdera egitea dagokie; arazo larria da hori, urte pilo bat galtzen dugu eta.

Dena dela, nahiz eta garestia izan, denbora gehiegi eman, helburua lortzea zaila ikusi; jakintsu batek esan zuen bezala, "Lanak saria du"; eta beste hizkuntza batzuk jakitearen aberastasuna, hori bai dela saria!

NIRE AMESGAIZTOA

Goizeko zazpi eta erdiak dira. Aurreko trena galdu dut.

Txarto hasi dut eguna, korrika eta presaka azken finean berandu heltzeko.

Gaur, goiz guztietan bezala, betiko aurpegiak ikusten ditut, jendea esnatu barik joaten da lan egitera.

Eskerrak berandu izan arren San Mameseko geltokira ailegatuko garela ordu laurden batean.

Tunelean sartzerakoan altzatu egin naiz, heltzen ari gara eta.

Baina, zer gertatu ote da?

Bat - batean, balaztada baten eraginez, ia, ia erori egin naiz. Trena ez da mugitzen, bakarrik larrialdietako argiak daude.

Orain jendea esnatuta dago eta argi gutxi hauekin ikusten ditudan aurpegiak ez dira oso lasaigarriak. Ez da ezer entzuten eta inor ez da mugitzen, denok egoera mendean dugulako plantak egiten ari baikara.

Gero eta urduriago nago. Hemendik irten nahi dut. Izerditan nago. Goiz osoa egongo gara hemen?

Zarata bat entzun dut. Altzatu egin naiz, gaur trena hartu behar dut.

Beldurra

Hamar urte besterik ez nuen, nire lehengusina eta ahizparekin Santurtziko jaietan nengoen, Sardina eguna ospatzen zen.

Bat-batean, ikurrina bat agertu zen eta jendea ikurrinaren atzean manifestazioan.

Nire ahizpak eta nik ez genekien zer gertatzen ari zen, baina lehengusinak hori ikusi zuenean manifestaziora joateko esan zigun.

Momentu batean, jendea korrika eta ohiuka hasi zen. Tiroak entzun genituen. Orduan agertu zen, hamar urterekin benetako beldurra ezagutu nuen.

Gu bazter batean eskutatu ginen, Kapitan Mendizabalen zegoen optikan.

Han egon ginen minutu batzuk, orduak iruditu zitzaizkigun. Dena isilik geratu zenean korrika joan ginen etxera.

Gure ondoan zegoen emakumea hil zuten.

Ni beste egoera batzuetan berriro beldurrarekin topatu naiz; bera, tamalez, ez.

Beste bidaia bat, ala ez?

Banago hegazkinan, ez dakit zer egiten ari naizen hemen. Nola edo hala, beti tokatzen zait niri. Madrilera joateko esan zidanean ezetz esan behar nion zuzendariari.

Orain beste ikastaro bat egitera eta azken finean, zertarako? Gauzak modu berean egiteko, eta gero nire lankide guztiak nire kontran jartzeko, arduraduna nik ematen baitut.

Baina soldata? Agian nagusiak berak beste ikastaro bat egin beharko du soldatak noizean behin igo behar direla jakiteko.

Horretaz gain, Amaiarena

- Madrilera joaten bazara, nire izeko bizitatzera joan zaitezke. Nik neuk deituko diot zu berarekin afaltzera joateko.

Ezetz esan behar nion, baina segurazki heldu bezain laster izekoren deia jasoko dut  elkarrekin egoteko.

Egunen batean, ezetz esango dut. Ez, ez, eta ez, ez zuzendariari, ez Amaiari, ez familiari, ez lankideei, ez guztioi.

- Jaun andreok gerrikoak lotu itzazue, hegazkinak lurra hartuko du

- Ez, ez dut nahi!

Denok niri begira gelditu dira, baina niri bost; oso gustora geratu naiz. Orain EZ behin esanda, lasaiago BAI esaten jarraituko dut. Ala ez?

 

Bidaiak

Bidaia bat egitea erabakitzen dudanean beti pentsatzen dut zerbait erosoz, bereziz, eta batez ere lasaitasunaz.

Lekua aukeratzea baino lehen, beti informazioa bilatzen dut, ia zeintzuk diren hango ohiturak, egoera, bizimodua ... ustekabeak beste momentu batean nahiago ditut eta.

Ez zait batere gustatzen bidaiak taldeka egitea, artaldea izango bagina bezala, konpainia ondo aukeratuta izan behar da, hau da: nirekin joango den pertsonak konfidantza handikoa izan behar du, momentu batean hara ez naizela joango edo hara bai esateko eta bakoitzak nahi duena egiteko estabaidatu barik.

Eta nire ustez garrantzitsuena, lekuak erosoa izan behar du, gure eguneroko bizitza nahiko "gogorra" baita; edo hobeto esanda neketsua da. Horrexegatik, oporretan gaudenean behintzat ohe on bat edukitzea ondo eta gustora deskantsatzeko.

Dena den, egia esanez momentu honetan edozein lekutara joango nintzateke.

Bienvenido

Ya tienes weblog.

Para empezar a publicar artículos y administrar tu nueva bitácora:

1. busca el enlace Administrar en esta misma página.
   
2. Deberás introducir tu clave para poder acceder.

Una vez dentro podrás:

• editar los artículos y comentarios (menú Artículos);
  
• publicar un nuevo texto (Escribir nuevo);
  
• modificar la apariencia y configurar tu bitácora (Opciones);
  
• volver a esta página y ver el blog tal y como lo verían tus visitantes (Salir al blog).

Puedes eliminar este artículo (en Artículos > eliminar). ¡Que lo disfrutes!